บันทึกอนุทินครั้งที่ 12

วิชา  การจัดประสบการณ์ศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

อาจารย์ผู้สอน  อาจารย์ตฤณ   แจ่มถิ่น

วัน/  เดือน/ ปี  31 มีนาคม   2558

….วันนี้นี้ไม่มีการเรียนการสอนเนื่องจากอาจารย์ให้ทุกคนไปช่วยกันทำอุปกรณ์งานกีฬาสีของสาขาเรา…

ทำพู่ของกองเชียร์นะคะ

จัดสแตนร์เราก็มานะคะ

บันทึกอนุทินครั้งที่ 11

วัน อังคารที่ 24 เดือน มีนาคม  พ.ศ. 2558

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

ครูผู้สอน อ.ตฤน แจ่มถิน

วันนี้สอบเก็บคะแนน

บันทึกอนุทินครั้งที่ 10

วัน อังคารที่17เดือน มีนาคม พ.ศ. 2558

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

ครูผู้สอน อ.ตฤน แจ่มถิน

ความรู้ที่ได้รับ

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

3.ทักษะการช่วยเหลือตนเอง

เรียนรู้การดำรงชีวิตโดยอิสระให้มากที่สุด
การกินอยู่
การเข้าห้องน้ำ
การแต่งตัว
กิจวัตรต่างๆในชีวิตประจำวัน

การสร้างความอิสระ

-เด็กอยากช่วยเหลือตนเอง

-อยากทำงานตามความสามารถ

-เด็กเลียนแบบการช่วยเหลือตนเองจากเพื่อน เด็กที่โตกว่า และผู้ใหญ่

ความสำเร็จเป็นสิ่งสำคัญ

-การได้ทำด้วยตนเอง

-เชื่อมั่นในตนเอง

-เรียนรู้ความรู้สึกที่ดี

หัดให้เด็กทำเอง

-ไม่ช่วยเหลือเกินความจำเป็น (ใจแข็ง)

-ผู้ใหญ่มักทำสิ่งต่างๆให้เด็กมากเกินไป

-ทำให้แม้กระทั่งสิ่งที่เด็กสามารถทำได้เองหากให้เวลาเขาทำ

-“หนูทำช้า” “หนูยังทำไม่ได้”

จะช่วยเมื่อไหร่

-เด็กก็มีบางวันที่ไม่อยากทำอะไร,หงุดหงิด,เบื่อ,ไม่ค่อยสบาย

-หลายครั้งเด็กจะขอความช่วยเหลือในสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปแล้ว

-เด็กรู้สึกว่ายังมีผู้ใหญ่ที่พึ่งได้ แต่ต้องได้รับความช่วยเหลือเฉพาะสิ่งที่เด็กต้องการ

มักช่วยเด็กในช่วงกิจกรรม

ตัวอย่าง ทักษะการช่วยเหลือตนเอง

ทักษะการช่วยเหลือตนเอง (อายุ2-3ปี)

การแต่งตัว

-ถอดเสื้อออกได้

-เปลี่ยนเสื้อได้

- อาจเลิกทำได้ง่ายๆ

-ต้องการคนช่วยเหลือแต่ก็ร่วมมือดี

การกินอาหาร

-ใช้ช้อนส้อมได้

-แต่ชอบใช้มือและช้อนมากกว่า

- ป้อนอาหารที่ชอบได้เอง

-ดื่มน้ำจากแก้วได้

การอาบน้ำและการเข้าห้องน้ำ

-บอกว่าจะเข้าห้องน้ำได้โดยไม่ทำเลอะก่อน

- กลั้นปัสสาวะ อุจจาระได้

ลำดับขั้นในการช่วยเหลือตนเอง

-แบ่งทักษะการช่วยเหลือตนเองออกเป็นขั้นย่อยๆ

-เรียงลำดับตามขั้นตอน

การเข้าส้วม

-เข้าไปในห้องส้วม

-ดึงกางเกงลงมา

-ก้าวขึ้นไปนั่งบนส้วม

-ปัสสาวะหรืออุจจาระ

-ใช้กระดาษชำระเช็ดก้น

-ทิ้งกระดาษชำระในตะกร้า

-กดชักโครกหรือตักน้ำราด

-ดึงกางเกงขึ้น

-ล้างมือ

-เช็ดมือ

-เดินออกจากห้องส้วม

การวางแผนทีละขั้น

-แยกกิจกรรมเป็นขั้นย่อยๆให้มากที่สุด

สรุป

-ครูต้องพยายามให้เด็กทำสิ่งต่างๆด้วยตนเอง

-ย่อยงานแต่ละอย่างเป็นขั้นๆ

-ความสำเร็จขั้นเล็กๆนำไปสู่ความสำเร็จทั้งมวล

-ช่วยให้เด็กมีความมั่นใจในตนเอง

-เด็กพึ่งตนเองได้ รู้สึกเป็นอิสระ

กิจกรรมหลังเรียน

ใช้สีเทียนในการวาดวงกลมของตนเอง โดยใช้สีอะไรก็ได้ตามใจชอบของเรา

คุณครูเตรียมต้นไม้ไว้ไห้แล้วให้นักศึกษาเอาวงกลมที่ตัวเองวาดมาติดในต้นไม้ทีละคนจนครบทุกคน ทุกคนช่วยกันวางแผนในการติดวงกลมว่าจะติดตรงไหนให้ออกมาสมดุลกันและสวยงาม

การนำความรู้ไปประยุกต์ใช้

-ส่งเสริมให้เด็กช่วยเหลือตนเองให้ได้มากที่สุดและเด็กจะมีอิสระในการใช่ชีวิตและในการตัดสินใจต่างๆ

-ไม่แสดงความรำคาญเด็ก เมื่อเด็กช่วยเหลือตนเองไม่ได้

-เมื่อเด็กมาขอให้ช่วยเหลือในเรื่องอะไรครูก็ต้องช่วยเหลือเด็กแค่นั้น อย่าช่วยเกินกว่าที่เด็กขอ

-วางแผนการจัดการเรียนสำหรับเด็กพิเศษไว้ล่วงหน้าหากเจอสถานการณ์จริง

-ใช้ในการเขียนแผน IEP ให้กับเด็พิเศษ

-ครูต้องย่อยงานเป็น ย่อยตามลำดับขั้นตอน และย่อยให้ได้เยอะที่สุด

-การย่อยงานทำได้ 2 วิธี คือ

-ย่อยงานจากขั้นแรก เด็กจะเรียนรู้กระบวนการทำงานตามลำดับต่างๆ

-ย่อยงานย้อนจากข้างหลัง เด็กจะเรียนรู้ทีละขั้นจากด้านหลัง และเด็กจะภูมิใจเมื่อทำอไรสำเร็จ

-เมื่อเราเจอเหตุการณ์ของเด็กพิเศษเราต้องแก้ปัญหาให้เป็น

การประเมินการเรียนการสอน

ประเมินตนเอง

เข้าเรียนตรงเวลา แต่งกายสุภาพเรียบร้อย ตั้งใจฟังครูสอนเป็นอย่างและจดบันทึกทุกครั้งในการเรียนการสอนเพื่อความเข้าใจของตนเองและนำกับมาทบทวนเพื่อเตรียมพร้อมในการสอบ จดบันทึกตัวอย่างที่อาจารย์เล่าให้ฟังเพื่อนำไปใช้ในกาาเรียนการสอนและเมื่อเราเจอกับสถานการณ์จริงเราก็สามารถแก้ไขปัญหาได้อย่างถูกต้อง

ประเมินเพื่อน

เข้าเรียนตรงเวลา แต่งกายสุภาพเรียบร้อย ตั้งใจฟังและจดบันทึกทุกครั้งที่ครูสอนสำหรับกิจกรรมก่อนเรียนวันนี้ เพื่อนๆสนุกสนานเฮฮากันมาก และกิจกกรมหลังเรียน เพื่อนๆตั้งใจกันระบายสีวงกลมของตนเองเป็นอย่างมาก ทุกคนสนุกสนานในกรทำกิจกรรม

ประเมินครูผู้สอน

อาจารย์เข้าสอนตรงเวลา แต่งกาสุภาพเรียบร้อย พูดจาไพเราะและร้องเพลงเพราะด้วย และยังนำกิจกรรมมาให้นักศึกษาได้ทำกันตลอด เพื่อเป็นการสร้งสีสันในการเรียน ในวันนี้อาจารย์สอนเกี่ยวกับทักษะต่างๆของเด็ก อาจารย์ก็จะยกตัวอย่างมาให้เราฟังเพื่อให้มองเห็นภาพมากขึ้น เข้าใจได้ง่าย และเรียนสนุกทุกครั้ง

บันทึกอนุทินครั้งที่ 9

วัน อังคารที่ 10 เดือน มีนาคม  พ.ศ. 2558

วิชา การจัดประสบการณ์การศึกษาแบบเรียนรวมสำหรับเด็กปฐมวัย

ครูผู้สอน อ.ตฤน แจ่มถิน

ความรู้ที่ได้รับ

การส่งเสริมทักษะต่างๆของเด็กพิเศษ

      2. ทักษะภาษา

- การร้องเพลง  บทกลอน นิทาน  คำศัพท์ 

การวัดความสามารถทางภาษา

-เข้าใจสิ่งที่ผู้อื่นพูดไหม

-ตอบสนองเมื่อมีคนพูดด้วยไหม

-ถามหาสิ่งต่างๆไหม

-บอกเล่าเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นไหม

-ใช้คำศัพท์ของตัวเองกับเด็กคนอื่นไหม

การออกเสียงผิด / พูดไม่ชัด

-การพูดตกหล่น เช่น การพูดตกคำ พูดตกประโยค

-การใช้เสียงหนึ่งแทนอีกเสียง

-ติดอ่าง

การปฏิบัติของครูและผู้ใหญ่

-ไม่สนใจการพูดซ้ำหรือการออกเสียงไม่ชัด = ฟังให้เหมือนกับเขาเป็นเด็กแกติ

-ห้ามบอกเด็กว่า  “พูดช้าๆ”   “ตามสบาย”   “คิดก่อนพูด”

-อย่าขัดจังหวะขณะเด็กพูด = เขาพูดอะไรปล่อยให้เขาพูดให้จบ

-อย่าเปลี่ยนการใช้มือข้างที่ถนัดของเด็ก

-ไม่เปรียบเทียบการพูดของเด็กกับเด็กคนอื่น

-เด็กที่พูดไม่ชัดอาจเกี่ยวข้องกับการได้ยิน

ทักษะพื้นฐานทางภาษา

-ทักษะการรับรู้ภาษา

-การแสดงออกทางภาษา

-การสื่อความหมายโดยไม่ใช้คำพูด

-เด็กปกติ คือ ฟัง พูด อ่าน เขียน

พฤติกรรมตอบสนองการแสดงออกทางภาษา

-ตอบสนองของเสียงครูโดยการหันมามอง

-ตอบสนองกับคำพูด

พฤติกรรมเริ่มการแสดงออกของเด็ก

-ทำเสียงต่างๆผสมปนเปกัน

-ทำเสียงคล้ายพูดหรือเรียกร้องความสนใจ

-เล่าได้ว่าเกิดอะไรขึ้น

-ตั้งคำถาม ว่า ทำไม

ความรับผิดชอบของครูปฐมวัย

-การรับรู้ภาษามาก่อนการแสดงออกทางภาษา

-ภาษาที่ไม่ใช่คำพูดมาก่อนภาษาพูด

-ให้เวลาเด็กได้พูด

-คอยให้เด็กตอบ (ชี้แนะหากจำเป็น)

-เป็นผู้ฟังที่ดีและโตต้อบอย่างฉับไว (ครูไม่พูดมากเกินไป)

-เด็กไม่ได้เรียนรู้ภาษาจากการฟังเพียงอย่างเดียว

-ให้เด็กทำกิจกรรมกลุ่ม เด็กพิเศษได้มีแบบอย่างจากเพื่อน

-กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง (ครูไม่คาดการณ์ล่วงหน้า)

-เน้นวิธีการสื่อความหมายมากกว่าการพูด

-ใช้คำถามปลายเปิด

-เด็กพิเศษรับรู้มากเท่าไหร่ ยิ่งพูดได้มากเท่านั้น

-ร่วมกิจกรรมกับเด็ก

การสอนตามเหตุการณ์ (Incidental Teaching)

เด็กยืนสวมผ้ากันเปื้อน

-ครูถามเด็กว่า’หนูทำอะไรค่ะ’’

-เด็กก็ยังไม่สนใจ

-เดี๋ยวครูใส่ให้นะ (อาจจะจับมือเด็กสวม)

-ให้เด็กพูดผ้ากันเปื้อนตามครู ต้องย้ำคำว่า “ผ้ากันเปื้อน”

ตัวอย่างเหตุการณ์

-น้องดาวน์กำลังใส่ที่คาดผม 

- ถามไม่ตอบ ครูถามว่าหนูทำอะไรอยู่  

-หนูใส่ที่คาดผมใช่ไหม (ซ้ำคำว่าที่คาดผม) 

-ให้หนูพูดตามครู ที่คาดผม  เขาก็ยังไม่ตอบ 

-จับมือใส่ให้เลย (ขั้นตอนสุดท้าย)  ให้พูดซ้ำๆวันหนึ่งเขาจะพูดได้

กิจกรรมบำบัด

การนำความรู้ไปประยุกต์ใช้

-ห้องเรียนที่ส่งเสริมภาษา ห้องนั้นจะต้องมีคำศัพท์เยอะๆที่เป็นตัวหนังสือ มีบทกลอน มีเพลงติดไว้ในห้องเรียน

-ห้ามบอกเด็กว่าให้พูดช้าๆ ตามสบาย คิดก่อนพูด

-ฟังเด็กเยอะๆแต่อย่าพูดกับเด็กเยอะ

-กระตุ้นให้เด็กบอกความต้องการของตนเอง ครูไม่ควรคาดการณ์ไว้ล่วงหน้า

-ไม่ควรขัดจังหวะขณะที่เด็กพูด ปล่อยให้เขาพูดให้จบ

-ครูต้องสัมผัสให้ได้ว่าเด็กได้ยินผิดหรือหูไม่ดี

การประเมินการเรียนการสอน

ประเมินตนเอง

-มาเรียนตรงเวลา แต่งกายเรียบร้อย จดบันทึกทุกครั้งที่อาจารย์ยกตัวอย่างให้ฟัง เพื่อนำไปเป็นความรู้ในการเรียนการสอน และการทำข้อสอบ ฟังอาจารย์อธิบายในเนื้อหา

 ประเมินเพื่อน

-เพื่อนๆตั้งใจฟังอาจารย์อธิบายในเนื้อหา และโต้ตอบกับอาจารย์เมื่ออาจารย์ถามทุกคนต่างมีคำตอบที่หลากหลาย และสนุกสนานในการเรียน

-เพื่อนๆมาเรียนตรงเวลา แต่งกายเรียบร้อย

 ประเมินครูผู้สอน

-อาจารย์แต่งกายเรียบร้อยมาสอนตรงเวลา เตรียมความพร้อมในการสอนมาเป็นอย่างดี สอนสนุกมากค่ะ

 มีกิจกรรมมาให้ทำตลอด ยกตัวอย่างได้เข้าใจง่าย เนื้อหาในการเรียนไม่มากเกินไป

ในการเรียนรวมกันเยอะๆทำให้เสียงดังเกินไป